geaverhaar, 17 april 2012
Burundi , Bujumbura 28°

Zondagmorgen,

Om zeven uur brak de hemel open en kwam de regen met bakken omlaag. Even half negen was het droog en liep ik in mijn wandelkleding naar het startpunt van de zondagmorgenwandeling met SHIKA-compagnons. De vreugde was helaas van korte duur: nog voordat we van start gingen begon het weer te regenen en een blik op de lucht voorspelde dat het wel eens langdurig zou kunnen zijn. Dus maakten we ons met zijn allen snel uit de voeten en doken onder in het etablissement ‘Ku Muyange’, waar we eigenlijk pas aan het einde van de wandeling zouden neerstrijken. Met zijn allen op een kluitje onder een klein afdak. Toen kwam iemand op het idee om van de nood een deugd te maken en te sporten onder het grote afdak, waar we altijd met zijn allen na afloop van de wandeling zitten uit te puffen. De tafels en stoelen werden aan de kant geschoven en het duurde niet lang of we waren met zijn allen aan het joggen onder het grote afdak. Dat ging gepaard met veel zang en geklap. We hadden heel veel lol met zijn allen, terwijl we onze rondjes draaiden onder het afdak.

De dag ervoor, zaterdag, was het snikheet, altijd de voorbode voor de regen. De dag daarvoor, vrijdagmiddag, was ik met collega Christian teruggekomen uit Makamba. Daar heb ik twee levensverhalen opgetekend ten behoeve van een verslag over 2011 voor enkele donoren. Chris kon niet zelf rijden als gevolg van een dijbeenblessure. Dus hadden we een ingehuurde chauffeur en was Chris mee voor de veiligheid. Donderdagmorgen in Karonge en donderdagmiddag in Samvura.
In Karonge een interview met een weduwe die vlak naast de opslagruimte woont. We hebben meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om een voetbal en een pompje te overhandigen aan de Chef de Colline, de chef van het dorp. Hij had tevergeefs bij de lokale commune-overheid aangeklopt voor een voetbal voor de kinderen van het dorp Karonge. Ik had nog twee voetballen uit Nederland bij me, eentje dus voor Karonge. De andere gaat naar het dorp Mugu. Donderdagmiddag in Samvura een interview met een ouder echtpaar met negen kinderen. Zo boeiend en soms zo onvoorstelbaar om te horen wat ze allemaal hebben meegemaakt.

Inmiddels is het eerste kwartaal van 2012 voorbij en is het weer tijd om verantwoording af te leggen, aan het ministerie van Buitenlandse Zaken en aan ZOA. Welke activiteiten zijn er uitgevoerd, welke doelen zijn daarmee behaald, hoeveel geld is er besteed? Uitleg geven, als een activiteit niet of slechts gedeeltelijk heeft plaatsgevonden, of als er is afgeweken van de planning. De boekhouding van de partnerorganisaties wordt ook gecontroleerd. Over boekhouding gesproken, we hebben een nieuwe financiële collega sinds afgelopen week, Sylvère. Het toeval wil, dat hij ook de penningmeester is van de wandelvereniging, maar ik heb geen aandeel gehad in de wervingsprocedure, want ik was in Nederland voor verlof.

Voor wat betreft de kleding die ik uit Nederland had meegenomen, alles is bij de zusters van Moeder Theresa gebracht. Er zat een mooi grijs kostuum bij. Zuster Ganette legde dat apart; ze vertelde me, dat een van de zeer zieke patiënten toch nog heel graag wilde trouwen, voor zijn kinderen, en daarom was zij blij met zo’n mooi kostuum.

Nu ZOA Burundi officieel is erkend, hebben we een heel groot bord aan de weg neergezet. Verder hebben we een eigen postbus! Als iemand wil schrijven, je weet wel zo’n brief in een envelop, dan komt ie zeker aan als je schrijft aan:

ZOA Burundi
B.P. 5133
Bujumbura
Burundi

Hartelijke groeten aan jullie allemaal!
Gea

Naar Gea in Burundi bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl